http://youtu.be/5ybcpCwSPvo
  
   Ε λοιπόν δεν θέλω πολλά.. Ό,τι χρειάζομαι, πιστέψτε με, το έχω και με το παραπάνω.
   Έχω έναν όμορφο και καλό σύζυγο, έξυπνο και με αρχές, με αγαπά, με φροντίζει και με σέβεται και είμαι ΕΥΓΝΩΜΩΝ. Έχω την υγεία μου, έχουμε την υγεία μας αυτό είναι σημαντικότερο. Ξυπνάμε το πρωί και είμαστε ζωντανοί , βλέπουμε, ακούμε, γευόμαστε και είμαι ευγνώμων για καθένα ξεχωριστά. Έχω πιάτα άπλυτα στο νεροχύτη και άπλυτα ρούχα στο καλάθι , γιατί αυτό σημαίνει πως έχουμε φαγητό να τα λερώσουμε, ρούχα να φοράμε και οικογένεια να τα λερώσει και είμαι ευγνώμων. Έχω μια τεράστια στοίβα με αρτιστικ έτοιμα να περάσουν μια περιπέτεια μαζί μου για να αποφασίσουν τι θέλουν να γίνουν και μια λίστα με πράγματα να κάνω που συνεχώς αυξάνεται, γιατί σημαίνει πως έχω τεραστίων διαστάσεων φαντασία και είμαι ευγνώμων! Τόσο μεγάλη που στο τέλος δεν κάνω τίποτα, χαχαχαα!! Έχουμε την υπόλοιπη οικογένεια μας, μαμάδες, αδέρφια, θείες, πατέρα, γιαγιάδες και άλλους , συγγενείς και φίλους, κοντινούς φίλους, μακρινούς φίλους, φίλους που μας λείπουν αφάνταστα και άλλους που δεν μπορούμε ούτε να ακούμε, γνωστους, πολλους γνωστούς που τους περισσότερους θα προτιμούσαμε να μην τους ξέραμε, αλλά είμαι ευγνώμων γιατί σημαίνει πως δεν είμαστε μόνοι. Ποτέ δεν θα είμαστε οι μόνοι γιατί ''the truth is out there''... Είμαι ευγνώμων για όλα όσα είχα, έχω και θα έχω, δεν θα ζητήσω κάτι για να φανώ υπεράνω, ούτε κάτι που αργότερα θα βλάψει εμένα, την οικογένεια μου ή τους γύρω μου.
  Λίγα πράγματα θα ζητήσω. Ένα σπιτάκι θέλω, με κήπο και τριγύρω δέντρα, με ένα ρυάκι στο πλάι να ακούω κάθε πρωί το χουρχουριστό του κάλεσμα και να πίνουμε καφεδάκι με τον αντρούλη ή το βράδυ ''ρατσιές'' μόνοι μας ή με τη μαμά και τον σύντροφό της ή με φίλους.  Να με τσιμπάνε τα κουνούπια δεν θέλω γι' αυτό θα ανάβω κεράκια και θα γινόμαστε με τη σιτρονέλα! (και τσι ρατσιές). Έναν κήπο θέλω, αν και το μπαλκονάκι μας κάνει την δουλειά του, να φυτέψουμε τομάτες, πιπεριές και άλλα φυτά αρωματικά. Να τα τρώμε φρέσκα και να γλυτώνουμε κανα ευρουλάκι για σοκολάτες και τούρτες και παγωτά. Θέλω να μεγαλώσουμε μαζί με τον αντρούλη μου και να γεράσουμε και να μπερδεύουμε τα μπούτια μας, να βρίζουμε τις νεότερες γενιές για την κατάντια τους και να τρώμε κεράσια στο δρόμο. Θέλω να επεκτείνουμε την αυτοκρατορία μας, την οικογένεια μας εννοώ, να γεννήσουμε νέα πλασματάκια, ξωτικά θα βγουν είμαι σίγουρη μιας και είμαι changeling. Θέλω να ζήσω... Θέλω να ζήσουμε.. ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ.
   Θέλω να ζήσω, ρε γαμώτο, γιατί έχω λόγους να το κάνω και θα το κάνω. Δεν εγκατέλειψα άλλες κι άλλες φορές, δεν θα το κάνω τώρα. Έχω λόγο να ζω, να αναπνέω, να υπάρχω. Έχω κι άλλους λόγους που θα έρθουν αργότερα. Μα δεν είμαι η μόνη που έχει λόγο να ζήσει. Όλοι να σκεφτούμε γιατί πρέπει να ξυπνήσουμε αύριο. Για τον σύντροφο μας που θα ξυπνήσει δίπλα μας, είτε πάρουμε χαμόγελο είτε όχι. Για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, εκείνα που σε λίγο αρχίζουν δικιά τους οικογένεια και τα άλλα που θα αργήσουν λίγο. Για τα παιδιά που θα κάνουμε κάποια στιγμή. Για τα γατιά και τα σκυλιά μας. Πρέπει να βρούμε μέσα μας τον λόγο να μείνουμε ζωντανοί. Αν όχι για εμάς, τότε για τους άλλους. Δεν πρέπει να αφεθούμε.
   Τί είναι ο θάνατος; Ένα ταξίδι, μια περιπέτεια, φίλος, εχθρός, αναγκαίο κακό. Ένα ποτάμι που θα σε παρασύρει, θα σε πάει σε άλλη διάσταση. Όποιο χαρακτηριστικό και να του δώσεις δεν θα πάψει να είναι τίποτα άλλο παρα έλλειψη ζωής. Όταν θα σταματήσουμε να ζούμε θα έρθει ο θάνατος. Αλλά δεν έχει έρθει η ώρα του. Πρέπει να επιλέξεις να ζήσεις. Να τον καλωσορίσεις σαν φίλο όταν έρθει η ώρα του. Να μην τον φοβάσαι. Αν τον φοβάσαι θα φύγεις νωρίτερα.  Ένα λάθος που μας έμαθαν με το ζόρι από νήπια είναι να φοβόμαστε τον θάνατο. Ο θάνατος είναι εχθρός, ο καλος θεούλης θα σε προστατέψει, αλλά πρόσεχε γιατί μπορεί να σε τιμωρήσει ή να σε βάλει σε δοκιμασίες. ΟΧΙ. ΕΣΥ θα επιλέξεις να ζήσεις. Κανείς δεν σε τιμωρεί, μόνο εσύ τιμωρείς τον εαυτό σου με τις πράξεις σου και τις σκέψεις σου. Σταματήστε να ζητάτε βοήθεια από τον θεό που σας τιμωρεί και ζητήστε βοήθεια από τον ίδιο σας τον εαυτο. Αυτή η θρησκεία, που με το ζόρι μας βάζουν μερικούς μερικούς, μας μαθαίνει να φοβόμαστε τον θάνατο και όταν εκείνος πλησιάζει εγκαταλείπουμε σιγά σιγά. Ο θάνατος είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Η ίδια η φύση πεθαίνει κάθε χρόνο και ανασταίνεται, για ποιό λόγο ο κοινός θνητός να φοβηθεί τον θάνατο; Όταν εξοικειωθούμε με την ιδέα του θανάτου, τότε θα ζήσουμε. Παλέψτε για τη ζωή, δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει όπως τα θέλετε, πιάστε την από τα μαλλιά την πατσαβούρα, ταρακουνήστε την και πείτε ''ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΜΩΡΗ, και όταν έρθει η ώρα μου θα τσουγκρίσω ένα ποτηράκι με τον Χάρων(τα) όταν θα διασχίζουμε τον Αχέροντα και θα βρεθώ μπροστά στον Πλούτωνα και με καμάρι θα του πω ''και τώρα ήρθα, έλα να παίξουμε κανα sims'' και θα βάλει ρακί, αλλά ΤΩΡΑ θα ζήσω.''
   Δεν τα γράφω αυτά μόνο για μένα. Εγώ ξέρω. Δεν τον φοβάμαι. Θα ζήσω όπως ζήσω. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας όμως που παλεύουν. Αυτή την περίοδο, μια από τις αγαπημένες μου θείες παλεύει με το τέρας που λέγεται καρκίνος. Παλεύει. Δεν έχει νικήσει. Θέλω να νικήσει, αλλά αν δεν πιστέψει στον εαυτό της, αν δεν είναι δυνατή, πως θα χρησιμοποιήσει τα όπλα της; Γιατί πρέπει κρυφά να ανάβει το καταραμένο το τσιγάρο; Γιατί πρέπει να καταστρέφει κάθε βοήθεια που της δίνεται; Έχει εγκαταλείψει. Πρέπει να μαζέψει τα όπλα της από το χώμα, να βάλει τα ρούχα του πολέμου και να τρέξει με λύσσα κατα πάνω του. Δεν υπάρχει ''θα το κόψω όταν βγουν καθαρά τα αποτελέσματα'', δεν θα βγουν ποτέ καθαρά αν τα βρομίζεις. Θα το κόψεις τώρα. Και εσύ μαμά και εσύ Χαράλαμπε, θα το κόψετε τώρα γιατί σας θέλω ζωντανούς και υγιείς. Και ο πατέρας μου το ίδιο. Και εσύ Ελένη της Πράξις... Όλοι σας. Κάπνιζα, ξέρω πόσο δύσκολο είναι, αλλά είναι μόνο μια απόφαση.
   Πίστη, για να αρχίζω να κλείνω. Πιστεύετε σε αυτό που σας κάνει δυνατούς, όχι σε κάτι που φοβάστε μην σας τιμωρήσει. Σε αυτό που θα είναι για εσάς μόνο μια βοήθεια, ένα χέρι να σας πιάσει, ένα κλαδί να πιαστείτε, κάτι να δυναμώσει την υπάρχουσα ενέργειά σας. Όχι κάτι που από μόνο του θα τα φτιάξει, ή θα σας τιμωρήσει αν δεν καταφέρει να τα φτιάξει. ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ. Εμείς αλλάζουμε την πορεία μας, εμείς βοηθάμε τις μοίρες να γράψουν το πεπρωμένο μας, εμείς αν θέλουμε κουνάμε την βάρκα και ο Χάροντας πέφτει στα νερά.
   Ζήσε όμορφα και ευγενικά. Χαμογέλα στον άνθρωπό σου όσο μπορείς, πες του πως τον αγαπάς και πως είναι σημαντικός. Άκου την αδερφή σου να μιλάει για τα νύχια της, την Louis Vuitton ή την Michael Kors τσάντα που θέλει τόοοοοσο πολύ να πάρει, το iphone 5 που θέλει τόσο πολυ να έχει γιατί όλος ο κόσμος έχει το 4s. Ναι, εκνευρίζεσαι, αλλά την αγαπάς. Προσπάθησε να είσαι όσο πιο κοντά στη μαμά σου μπορείς και βρίσε λίγο παραπάνω γιατί ξέρεις πως δεν το αντέχει, πες της και καμιά καινούργια βρισιά για να της γαργαλήσεις λίγο το αυτί, έτσι για να γελάσετε. Ναι, θα σου πάρει καιρό να καταλάβεις πως την αγαπάς και κολλάς λίγο να της το πεις αλλά το ξέρει, μάνα είναι μόνο μια, ΜΑΜΑ Τ΄ΑΚΟΥΣ;;; ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΠΩ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΡΕΕΕΕΕΕ.... Πες ενα ''γειά σου μαμά, γειά σου θεία'' στην καινούργια σου μαμά και θεία στο τηλέφωνο ακόμα και αν το λες φωναχτά και από μακριά όταν πλένεις τα πιάτα ή παίζεις με το κινητό και ο σύζυγος σου μιλάει μαζί τους. Ναι, ντρέπεσαι να μιλησεις μαζί τους ακόμα, είναι αρχή, αλλά πρέπει να ξέρουν οτι τους έχεις βάλει μέσα στους ανθρώπους σου. Δεν θα πω ποτέ ''σας παρακαλώ κυρία Μαρία, τι είναι αυτά που λέτε;'' και άλλα τέτοια που κάνουν μερικές δήθεν καθώς πρέπει. Παντρεύτηκα τον άνθρωπό μου, παντρεύτηκα και την οικογένεια του. Αγαπήστε τον κόσμο, αγαπήστε τον εαυτό σας, αγαπήστε την φύση και αγαπήστε την μάνα όλων μας, την Γαῖα.
   -Γεωργία Π.Μ.