Παρασκεύη 2 του Γενάρη, λοιπόν, και άλλο ένα live μπήκε στο κουτάκι των αναμνήσεων μου και ειδικότερα άλλο ένα live των Planet Of Zeus! Από τη μέρα που ανακοινώθηκε το live περίμενα πως και πως να έρθει η μέρα του και να δώ μία από τις αγαπημένες μου μπάντες. Ο ενθουσιασμός μου αυτός δεν υπήρχε λόγω οτι δεν τους έχω ξαναδεί, αισίως αυτή η φορά ήταν η 6η, αλλά λόγω του οτι θα έπαιζαν στο μέρος που ζώ και εργάζομαι τα τελευταία 8 χρόνια, στη Ρόδο. Ένα μέρος στο οποίο lives rock ή metal δεν γίνονται. Ένα μέρος στο οποίο αν θες να περάσεις καλά έξω πρέπει να είσαι σκυλοκάγκουρας... το βάσανο δηλαδή ενός ανθρώπου με τα μουσικά μου γούστα.
       Η μέρα του live έφτασε επιτέλους και όλη μέρα είχα ένα φόβο μέσα μου, ένα φόβο ο οποίος σε μεγάλο βαθμό επαληθεύτηκε. Δεν φοβόμουν την απόδοση της μπάντας, φοβόμουν την απόδοση του κόσμου. Τους Planet τους έχω ξαναδεί και είναι ένα δυνατό στανταρακι για δυνατό live, αυτό ακριβώς πήρα και απόψε απο αυτούς, ένταση, ενέργεια, πονεμένο σβέρκο και κλειστή φωνή. Άλλο ένα 10/10 για τα αλάνια απο την Αθήνα και απόψε!!! Πάμε στο φόβο τώρα... το κοινό... Στο μεγαλύτερο μέρος του απλά απαράδεκτο. Αγαλματάκια ακούνητα και άφωνα, άνθρωποι οι οποίοι ήρθαν απλά για να δώσουν το παρόν στο γεγονός του χωριού τους και μπας και τους δεί και κανένας γνωστός τους για να πουν απλά ''ήμουν κι εγώ εκεί...''. Εκτώς, ευτύχως, απο καμιά 10αρια καυλωμένους πιτσιρικάδες κι έναν παππού (εμένα) , το κοινό έμοιαζε σαν να βγήκε απλά για ποτό. Δε λέω, μην μπείς στο pit αμα δεν γουστάρεις δικαίωμά σου, αλλά κούνα λίγο το ριμάδι το κεφάλι σου ρε μπαγλαμά. Ήρθαν τα παλικάρια τώρα που είναι στα ντουζένια τους και αντί να τους στηρίξεις έστω με το να κουνάς το κεφάλι σου, κάθεσαι και ή κοιτάς σαν χάνος ή έχεις ψιλοκουβεντούλα και μου κάθεσαι και μπροστά....ΠΙΣΩ ΤΩΡΑ!!! Όλοι εσείς λοιπόν την επόμενη φορά που κάποια μπάντα θα σας τιμήσει με το να έρθει στο νησί σας καλύτερα μην έρθετε, δεν βοηθάτε, πιάνετε χώρο και ρουφάτε και την ενέργεια της μπάντας με την ουσιαστίκη ανυπαρξία σας.
       Προσωπικά τώρα, το είπα και παραπάνω, πήρα ότι παίρνω πάντα απο τα lives τους. Πέρασα απίστευτα, έριξα τις ψιλές μου, έριξε και η γυναικάρα μου τα σπρωξίδια της και με έκανε περήφανο, πήρα cd, έβγαλα φωτογραφία και γενίκα το έζησα όπως ξέρω απο το 1999 που πηγαίνω σε lives και ναι, μπορώ να σας κρίνω...

- Αντώνης Μ.       

                    

 Υ.Γ. Γεωργίας..... Οι τσαμπίκοι είναι ξενέρωτοι! Έσπρωξα! Έσπρωξα!!!! χιχιχι!!!