Πέρασε σχεδόν μια εβδομάδα από το τέλος των παραστάσεων. Γουρούνι δεν είμαι, δε ξέχασα να ευχαριστήσω κάποιους για αυτές τις υπέροχες στιγμές. Ίσως να μην ήθελα να τελειώσει και τόσο πολύ αυτό το ταξίδι. Αλλά πρέπει να προχωρήσουμε με αισιοδοξία!




  Το ταξίδι Bedtime stories (+ Reload) έφτασε στο τέλος του, άντε ίσως στο 99% μιας και έχουμε να παραδώσουμε φροντιστήριο. Θα ήθελα ενα bedtime stories 3... Ο κόσμος το αγάπησε, εμείς το λατρέψαμε. Ίσως γίναμε καλύτεροι... Είχαμε τις αναποδιές μας, φυσικά, ένα σπασμένο δάχτυλο, αμέτρητες σαβούρες, οι μπουρμπουλήθρες δούλεψαν σωστά μόνο στις δυο παραστάσεις που έλειπε ο σκηνοθέτης, και σαν κερασάκι στη τούρτα, (Ω! Θεοι! Τι κλισέ!), ένα black out!

Blackout selfie moment

  Ήρθε η σειρά μου, με βαριά καρδιά, να ευχαριστήσω κόσμο και να κλείσω το κουτάκι αναμνήσεων bedtime stories. Ένα μεγάλο ευχαριστώ πάει στην ομαδάρα! Πράξις FTW! Είναι οικογένεια, με όλες τις έννοιες της οικογένειας.
Ντελλαααακηηηηη μου, αγγελάκι και καγκελάκι μου, κουκλάκιαααα!! Θέλω να ξαναπαίξουμε τα "δίδυμα", είχε γέλιο! 
Παιδιά του εξώστη ένα θα πω και αρκεί : 
Μουσική Μάνος Σάββενας, κουκλάκιαααα! Σε ευχαριστούμε που είχες την υπομονή με τις αγριοφωνάρες μας και τις καλαμάρες μας!
Όλοι, μπρος- πίσω- δεξιά- αριστερά, όλοι βοηθήσαμε και λάβαμε βοήθεια.








  Ακολουθεί ένα τεράστιο ευχαριστώ στο σκηνοθέτη και συγγραφέα αυτού του θαυμάσιου έργου, Γιώργο Ηλιόπουλο. Σε ευχαριστώ  από τα βάθη της καρδιάς μου για την απίστευτη ευκαιρία που μου έδωσες και πίστεψες πως μπορώ να καταφέρω όλο αυτο! Οι υποδείξεις και η βοήθειά σου ήταν και είναι μαθήματα. Ε, εντάξει τονίσαμε λάθος μια λέξη, τι να κάνουμε, αφού "ανθρωπό" είμαστε!




 
 Ευχαριστώ τον κόσμο της Ρόδου που ήρθατε να μας απολαύσετε. Το χειροκρότημά σας ήταν- είναι- και θα είναι τροφή για εμάς και έχει μεγάλη αξία.










 Τέλος, γιατί πάντα μου άρεσε να δίνω τα καλύτερα στο τέλος, όλα τα ευχαριστώ του κόσμου δε φτάνουν για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για τον άνθρωπό μου. Αντώνη μου είσαι ο βράχος μου, ο καθρέφτης μου, η οικογένειά μου, και άλλα πολλά περισσότερα που ξέρεις.  
" (...) ἀπενθήτῳ φρενὶ λέγοιμ' ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα, σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί, καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ' ἐλπίδα, κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος, ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος. ". 
Σε ευχαριστώ που μου δίνεις τη δύναμη να συνεχίζω ακόμα και όταν ζορίζομαι. Σε ευχαριστώ που πιστεύεις σε εμένα και με τη σειρά μου πιστεύω και εγω στον εαυτό μου.




http://youtu.be/Xh1qjkc1wTY
http://youtu.be/t64hbrusgow
http://youtu.be/HJ1pVRAKCVs 
http://youtu.be/13FgzK7JLB4 
http://youtu.be/rk8CxWAZhNw